Nokalypse

 Axiac Infinity 




... ηλεκτρακουστικό χάος όπου νέφη ασφυκτικού σκότους σαρώνονται από δέσμες τοξικών ιριδισμών... (Αργύρης Ζήλος, Αθηνόραμα)

... ατμόσφαιρες με κατανυκτικές νότες και θραύσματα ήχων από το βιομηχανικό περιβάλλον... (Χρήστος Τσανάκας, Focus)

... μεταλλαγμένη musique concrete θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε τη σκοτεινή παλέτα του Nokalypse... (Φώντας Τρούσας, Jazz & Τζαζ)

Έντεκα σύντομα και μακρά μουσικά κομμάτια που προσομοιώνουν την τάξη και τη διαταραχή/εντροπία του απείρου. Μία ηλεκτρακουστική απεικόνιση των αξιών του κενού/διαστήματος και των (μετα)κινήσεων του χάους.


στοιχεία κυκλοφορίας

ημερομηνία κυκλοφορίας : 28 Μαΐου, 2005
εταιρεία : Echomusic (echomusicrecordings.wordpress.com)
αριθμός καταλόγου : EC02
φορμά : CDR, 99 αντίτυπα


περιεχόμενα

01  Al-Favita  [04:51]
02  Ingritory  [08:14]
03  Congra/Zzula  [00:36]
04  Verexpand  [01:56]
05  Cloudoor  [06:57]
06  Interrotation  [01:19]
07  Matterdome  [03:03]
08  Firehole  [06:25]
09  Congratsular  [00:43]
10  Neverrest  [03:05]
11  Massburn  [11:12]


συνολική διάρκεια

48:23


σύνθεση

Ιούνιος - Αύγουστος 2004


μάστερινγκ

Φεβρουάριος 2005


εξώφυλλο

Θεμιστοκλής Παντελόπουλος, Μάιος 2005


διαθέσιμο

σε ψηφιακή μορφή, εδώ nokalypse.bandcamp.com/album/axiac-infinity


κριτικές

Φώντας Τρούσας / Jazz & Τζαζ (jazzntzaz.gr)
    Μεταλλαγμένη musique concrete θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε τη σκοτεινή παλέτα του Nokalypse (διάβαζε Θεμιστοκλής Παντελόπουλος), σχημοτοποιημένη μέσα από ηλεκτρο-ακουστικές "εμμονές" που έλκουν την καταγωγή τους από τη γαλλική σχολή της INA.GRM (Francois Bayle, Bernard Parmegiani, Michel Redolfi...). Οπωσδήποτε μία αναπάντεχη (για τα καθ'ημάς) πρόταση.

Χρήστος Τσανάκας / Focus (focusmag.gr)
    Ατμόσφαιρες με κατανυκτικές νότες και θραύσματα ήχων από το βιομηχανικό περιβάλλον μας προσφέρονται ως απόδραση από την καθημερινότητα αλλά και ως αισθητική "μόλυνση" που δημιουργεί σωτήρια ψυχολογικά αντισώματα.

Αργύρης Ζήλος / Αθηνόραμα (athinorama.gr)
    Ηχοποιώντας έναν ηθικοφιλοσοφικής τάξης προβληματισμό, ο Θεμιστοκλής Παντελόπουλος αποδεσμεύει ένα ηλεκτρακουστικό χάος όπου νέφη ασφυκτικού σκότους σαρώνονται από δέσμες τοξικών ιριδισμών.

Θοδωρής Κολσουζόγλου / Tranzistor (tranzistor.gr)
    Προχωράω μόνος προς τον ερειπωμένο ναό του Nokalypse... Τα πρώτα του θεμέλια μπήκαν το 2000 και από τότε στέκει εδώ, χωρίς είσοδο και με ραγισμένα τα μεγάλα του τζάμια. Η εγκατάλειψη καθρεφτίζεται παντού και ο φόβος της νύχτας και του απείρου με κατακλύζει ολόκληρο. Σπασμένα μπουκάλια πεταμένα παντού ανακλούν την τάξη και την αταξία του χώρου. Μπαίνω μέσα και ένας ανελέητος ηλεκτροακουστικός βιασμός μου αφήνει σημάδια από ατσάλι σε όλο μου το κορμί. Όλο αυτό το υπέροχα τεράστια, μικρό μέγεθος του απείρου καθρεφτίζεται στις διαστημικές ηχητικές τιμές του "Axiac Infinity", την τέταρτη κατά σειρά πράξη του Nokalypse. Ό,τι προϋπήρξε εδώ εξακολουθεί να υπάρχει με την ίδια μορφή απαράλλαχτο και αναλλοίωτο και νομίζω πως τώρα αρχίζω να καταλαβαίνω καλύτερα...

Νικόλας Μαλεβίτσης / Absurdities (noise-below.org)
    Themistoklis, the guy behind it, has done various projects in the past, such as Harmatron, Striketsi and so on. Some of these projects' soundscapes reminded me of more Tangerine Dream-esque realms or such ambient stuff. Others were more rhythmic -at times- for my taste and also at least the CDRs I had heard of, had the problem of time... as if they were running endlessly, capturing over 70/75-minute -at times- soundscapes that could have been said in almost half cut time... However, here we get a completely different result and obscure ambiances that Themistoklis creates, made this listening a fantastic one. For sure a CDR that I enjoyed a lot lately, at least speaking of the greek scene and if you are checking such sounds then you should give it a listen...

Frans de Waard / Vital Weekly (vitalweekly.net)
    On Echomusic is also a release by Nokalypse, aka Themistoklis Pantelopoulos, of whom I never heard before. "Eleven short and long music pieces simulating the order and disorder of infinity" says on the note that goes with the release, and Nokalypse stays firmly inside the field of electroacoustic music: acoustic sounds being processed beyond belief inside the computer. He opts for a louder sound than many others in the field of this kind of lowercase and microsound. His processes of sound are loud and minimal, and the minimal thing is the weakness here. His pieces set out to do one or two courses and then the piece evolves around those one or two parameters, but nothing more seems to happen. Given the length of some of these pieces being a bit too long, this would have benefitted from some more editing. But the sounds and sources are in itself quite nice, so a promise for the future.